Published 03/04/2020
Geschreven door Leonie Poth


Je zit in een scheiding of bent reeds gescheiden van de andere ouder van jullie kinderen. 

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is connect-20333_1920-300x200.jpg

Ooit was je elkaars geliefde en had je een perfect script over hoe jullie samen oud zouden worden. Met enthousiasme of met misschien wel een twijfel bouwden jullie aan een toekomst; een thuis, herinneringen van vakanties, het bewijzen van de liefde aan elkaar, het krijgen en opvoeden van kinderen.

En nooit kwam de vraag op; waar is ‘dit’ een oplossing voor?

Dan ontstaan er ruzies of juist steeds meer stiltes in de relatie. Misschien ontstonden er één of meerdere wijzigingen in het perfecte script waarin je elkaar beschuldigde of teleurgesteld was. En kwamen er momenten dat je pijnlijke emoties steeds meer voor de dag kwamen en de ander je hierin triggerde. Uiteindelijk kon één van jullie de eenzaamheid in de relatie niet meer aan en besluit het script te herschrijven, zonder de ander erin mee te schrijven.


En nog niet kwam de vraag op; waar is ‘dit’ een oplossing voor?

Je staat er alleen voor met de kinderen en je voelt je schuldig en eenzaam. Of misschien juist bevrijd en opgelucht. Je roeit met de riemen die je hebt en voelt je machteloos over de boosheid die de ander voor jou heeft of jij voor de ander. De ander die ooit het hoofdpersoon van je script was. Waar is die held of heldin van je script gebleven? Heeft het script ooit een laatste bladzijde gekend? Of gaat het ongemerkt door in een deel 2 en snap je de overgang niet?


En misschien kwam steeds meer de vraag; waar is ‘dit’ een oplossing voor?

Misschien is er veel strijd tussen jullie als ouders, of zijn jullie afstandelijk maar stoomt het van binnen. Er is een nieuwe geliefde en ineens voel je weer geluk, het verlies is niet meer voelbaar. De kinderen schreeuwen om aandacht of beschuldig je pubertijd ervan dat ze zich afzonderen of dwarsliggen. Je blijft om begrip vragen en voelt je niet gezien of gehoord.


En je bent ver weg van de vraag; waar is ‘dit’ een oplossing voor?

De Corona crisis laat je thuis zitten. Je afleidingen zijn er niet meer. Je wordt geconfronteerd met de stilte in én om jezelf. Misschien vele herinneringen. Je kan niet weg om het geluk te vinden zoals je altijd gedaan hebt. Geconfronteerd met de eenzaamheid waar je altijd van af ging. Opnieuw stel je de verbannen hoofdpersoon uit je oneindige script verantwoordelijk en kom je erachter dat het nog steeds verdriet doet. De kinderen vervelen zich en worden óók met hun stilte geconfronteerd. Ervaren ook zij de pijn van dromen die teleur gesteld hebben? Misschien voelen zij de herinnering van jou of de andere ouder en voel jij je ineens weer schuldig hierover. Hele dagen lang, geen afleidingen meer buitenshuis. Aandacht wordt gevraagd, jouw oplossing wordt gevraagd. Maar jij weet het even niet meer. 


Juist nu helpt de vraag; waar is ‘dit’ een oplossing voor?

Met deze vraag zouden we moeten opgroeien. Stel deze vraag over elke gebeurtenis, over elk gedrag van de ander of die van je kind, over elke gedachte of gebeurtenis. Stel de vraag en ga er even mee zitten. Laat elk gevoel toe en stel je dan wederom deze vraag. Waar is dit gevoel een oplossing voor. Pak je stilte. Mediteer of ga wandelen. Vertrouw op je eigen antwoorden en laat je kwetsbaarheid toe. Schrijf een nieuw script nadat het vorige een duidelijke wending of einde heeft gekregen. Gebruik je antwoorden hiervoor. Deze fase van stilte en afzondering biedt je misschien wel de antwoorden op al je vragen. 


De Corona crisis laat nu al zien dat het óók een oplossing is en twee kanten heeft. De inleiding van dit grotere script (Corona) laat zien dat door afgescheiden te zijn verbinding ontstaat. Dus waarom zou dit op kleinere schaal, die van je eigen verloren verbinding met de andere ouder, je ex-partner, niet hetzelfde antwoord kunnen worden? 


En mocht je jezelf afvragen welke onzin dit is, vraag jezelf dan af; waar is deze gedachte een oplossing voor?